Tynkowanie ścian – co to jest i ile kosztuje?

Tynkowanie ścian poprawia wygląd naszego mieszkania i zabezpiecza przed działaniem wilgoci oraz chroni przed ogniem. Koszt wykonania może być niski, gdy zabierzemy się za pracę samemu. To zadanie nie jest zbyt łatwe, ale przy odrobinie wprawy może sporo zaoszczędzić. Nauczymy Cię jak nakładać tynk w kilku krokach.

Wybór odpowiedniego tynku

Tynki kupimy w każdym sklepie budowlanym, mogą być to tynki gipsowe lub gipsowo-wapienne. Tynk gipsowy zazwyczaj wykorzystuję się w pomieszczeniach suchych takich jak salon, korytarz, sypialnia. Można nakładać go na beton komórkowy, pustaki czy cegłę. Z kolei tynk cementowo-wapienny stosuje się w pomieszczeniach wilgotnych w łazienkach czy kuchniach. Idealnie nada się też jako podkład pod płytki ceramiczne.

Tynkowanie ścian – zrób to sam

Pierwszą rzeczą, którą musimy wykonać przed tynkowaniem, jest przygotowanie podłoża. Czyścimy z nadmiaru kurzu i innych zanieczyszczeń, które mogłyby osłabić przyczepność tynku do ściany. Powierzchnię ściany należy dokładnie oczyścić i usunąć z niej odpadający tynk, farbę czy tapetę. Drugą rzeczą jest zagruntowanie podłoża i pozostawienie do wyschnięcia. To jakiego gruntu użyjemy, zależy od materiału, z jakiego wykonane są ściany, np. grunt do betonu zawiera piasek kwarcowy zwiększający przyczepność warstw tynkarskich. Grunt można nakładać pędzlem malarskim lub wałkiem. Dodatkowo przed przystąpieniem do tynkowania trzeba zabezpieczyć wszystkie narożniki nierdzewnymi profilami ochronnymi. 

 

Po przygotowaniu podłoża zabieramy się za zaprawę tynkarską. Zaprawa musi być rozrobiona w odpowiednich proporcjach, tak jak mamy napisane na etykiecie producenta. Masa tynkarska nie może mieć żadnych grudek, więc do tego możemy użyć mieszadła wolnostojącego lub wiertarki z końcówką mieszającą. Musimy pamiętać, że tynk gipsowy, jak i cementowo-wapienny ma trzygodzinny czas przydatności. Po upływie tego czasu gips zacznie wysychać, co uniemożliwi dalsze wykonywanie pracy, dlatego ważne jest, by robić go tyle, ile jesteśmy w stanie użyć w ciągu 3 godzin.

Samodzielne tynkowanie ścian

Przygotowaną zaprawę można nakładać ręcznie lub mechanicznie za pomocą odpowiedniego agregatu. Kiedy wybieramy nakładanie ręczne, należy zaprawę nanosić na ścianę pionowymi ruchami dół-góra. Liczba warstw zależy od rodzaju tynku. Jeśli trzeba będzie nałożyć więcej niż jedną powłokę, musimy pamiętać, by odczekać, aż powierzchnia całkowicie wyschnie. Mokry tynk rozprowadza się po ścianie za pomocą łaty tynkarskiej H. Po związaniu wyrównuje się wszystkie nierówności łatą trapezową, po czym zaciera pacą styropianową, filcową lub gąbką. Zacieranie i wygładzanie powierzchni powtarzaj do momentu, aż stanie się ona gładka. 

Ile kosztuje tynkowanie?

Cena tynkowania zależna jest od tego, czy będziemy robić to sami, czy zatrudnimy fachowców. Cena rynkowa wykonania tynkowania ręcznego jest różna, waha się od 20 do 25 złotych za metr kwadratowy. W przypadku tynkowania maszynowego wynagrodzenie jest wyższe, zazwyczaj w przedziale 30-40 złotych za metr kwadratowy. Jeśli będzie wykonywać tę czynność sami, to zapłacimy wyłącznie za materiały potrzebne do pracy. 

Szpachlowanie ścian – z czym to się je i ile kosztuje?

Szpachlowanie jest ważnym elementem, kiedy chcemy, by nasze ściany były równe i gładkie, a nowa farba czy tapeta prezentowała się doskonale. Ta prosta czynność wymaga dużej precyzji oraz cierpliwości i można wykonać ją we własnym zakresie. Zobacz, jak szpachluje się ściany i co będzie Ci potrzebne.

Przygotowania do szpachlowania

Przed szpachlowaniem ścian należy zaopatrzyć się w niezbędne narzędzia oraz zabezpieczyć pomieszczenie, by szlifowana gładź szpachlowa nie pozostawała na różnych meblach czy sprzętach. Dodatkowo trzeba starannie zakryć karnisze, parapety czy podłogi. Tak przygotowane pomieszczenie będzie łatwiejsze do posprzątania. Następną rzeczą, którą musimy zrobić to przygotowanie ścian. Kiedy stare powłoki malarskie lub tynki kruszą się, musimy zeskrobać je za pomocą ostrej szpachelki. Po zrobieniu tych czynności zabieramy się za czyszczenie ścian z kurzu i innych zabrudzeń. Możemy zrobić to za pomocą czystej szczotki lub odkurzacza.  Tak przygotowane podłoże możemy zagruntować, potrzebny nam będzie do tego środek gruntujący oraz pędzel. Szeroki pędzel maczamy w gruncie i nakładamy preparat na całą powierzchnię ściany – aplikujemy go w sporych ilościach, dokładnie wcierając w podłoże. Przed docelowym szpachlowaniem powinniśmy zadbać o naprawę pęknięć, rys, ubytków, do których można wykorzystać elastyczną masę naprawczą. Dodatkowo musimy zabezpieczyć narożniki profilami aluminiowymi. 

Szpachlowanie ścian – zrób to sam

Po uzupełnieniu wszystkich ubytków i wykonaniu narożników, przystępujemy do nałożenia masy szpachlowej. Przygotowana lub gotowa masa nie może posiadać żadnych grudek, dlatego trzeba dokładnie ją wymieszać. Masę szpachlową nakładamy na ścianę za pomocą szerokiej pacy i szpachelki. Nakładanie rozpoczynamy od rogu ściany, najlepiej zaczynając od dołu do góry. Pojedynczym, ciągnącym ruchem za pomocą pacy nakładamy na powierzchnię ściany, a następnie zbieramy jej nadmiar. Maksymalna grubość zaprawy nie powinna przekraczać 4 mm. Możemy stosować 2 metody szpachlowania, na sucho lub mokro. Jeśli stosujemy metodę na mokro, może od razu przystąpić do nakładania kolejnej warstwy, a jeśli na sucho, musimy odczekać, aż ściana będzie zupełnie sucha. Po związaniu pierwszej warstwy możemy nanieść drugą, która służy do ostatecznego wygładzania ścian. Zastosujemy tutaj gładź szpachlową, która jest łatwa w szlifowaniu i ma krótszy czas wiązania. Gdy wszystko wyschnie, możemy przystąpić do szpachlowania ścian za pomocą zwykłego papieru ściernego o granulacji 100-150. Szlifowanie zaczynamy od rogów ścian, pracując systematycznie od góry do dołu, wykonując okrężne ruchy. Dzięki temu otrzymamy gładkie ściany, perfekcyjnie przygotowane do malowania lub tapetowania.

Ile kosztuje szpachlowanie ścian?

Cena szpachlowania wraz z materiałami może nas kosztować od 60 do 80 złotych za metr kwadratowy. Jeśli zdecydujemy się na wykonanie samemu pracy, będziemy mogli troszkę zaoszczędzić. Za opakowanie gładzi sypkiej, która waga wynosi 20-25 kg, zapłacimy od 40 do 50 złotych. Opakowanie 5 kg gotowej zaprawy kosztuje od 15 do 20 złotych. Dodatkowo musimy doliczyć cenę narożników aluminiowych i innych potrzebnych narzędzi. 

Projektowanie ogrodu nie musi być trudne – praktyczny poradnik

Jeśli chcesz mieć piękny ogród, to koniecznie go zaprojektuj, zanim przystąpisz do pracy. Możesz tego dokonać samodzielnie lub skorzystać z pomocy fachowców. Podpowiadamy jak zaprojektować ogród, aby był piękny i funkcjonalny.

Jak zaprojektować ogród przed domem

Projektowanie to najważniejszy etap tworzenia ogrodu. Nigdy nie zaczynaj od sadzenia, ponieważ w ten sposób nabawisz się tylko chaosu i późniejszego przesadzania. Na początku zastanów się, jak zaprojektować ogród marzeń. Pomyśl, czy chcesz uprawiać krzewy, drzewa, kwiaty a może chcesz zrobić ogródek warzywny. Pamiętaj, że podstawą każdego ogrodu jest funkcjonalność. Zaplanuj go tak, aby korzystanie z niego było wygodne i żeby każdy członek rodziny mógł znaleźć tam przestrzeń dla siebie. Ogród służy tylko do pielęgnacji roślin, ale jest także miejscem spotkań i relaksu. 

Samodzielne projektowanie ogrodu

Jeśli posiadamy trochę inwencji, możemy samodzielnie przystąpić do tego zadania Jak zaprojektować ogród przed domem? Pierwszą rzeczą, którą musisz zrobić to nanieść na kartkę wszystkie pomiary działki, granice, parametry wszystkich występujących elementów na terenie, czyli drzew, budynków, nawierzchni. Następnym krokiem jest zrobienie tzw. podkładu, czyli zrzutu naszej działki w odpowiedniej skali. Jeśli uda nam się to zrobić, dalej powinno pójść łatwo. Wyciągnij swój projekt i zacznij nanosić na niego wszystko, co chcesz, by znalazło się w ogrodzie np. ścieżki, grill, plac zabaw, pergola, taras, altana itd. Gdy już wszystko jest gotowe, możesz ustalić linie trawanika, jak powinna przebiegać oraz jaką powierzchnię ma zajmować. Dopiero gdy już to zrobisz, możesz planować, gdzie będą rośliny i warzywa. 

Zlecenie wykonania projektu firmie ogrodniczej

Ten sposób jest zdecydowanie lepszy niż wykonanie wszystkiego samemu. Profesjonalista ma umiejętności i potrafi przewidzieć, jaką wielkość mają dane rośliny. Możesz spodziewać się, że ogród przed Twoim domem będzie wyglądał tak, jak sobie wyobraziłeś, a może nawet lepiej. Pewnie zastanawiasz się, jak wybrać odpowiedniego projektanta? Przede wszystkim możesz popytać znajomych, którzy mają już piękny ogród lub obejrzeć w internecie oferty firm. Jeśli któraś Ci się spodoba, zaproś ją na swoją działkę. Pierwsze rozmowy z projektantami dotyczą zazwyczaj ceny. Jeśli nam odpowiada, wtedy przyjeżdżają oni na działkę i wykonują potrzebne pomiary oraz rozeznanie warunków glebowych i klimatycznych. Projektant przeprowadzi z nami wywiad odnośnie systemu nawadniającego i oświetlenia. Wiele rozmów i ustaleń pomaga projektantowi osiągnąć idealną propozycję. Jeśli chcemy uniknąć konieczności wybierania roślin, a realizacje tego projektanta nam się podobają, to po prostu, zlećmy mu projekt samodzielny, na pewno będziemy zadowoleni. 

Ile zapłacimy za projekt ogrodu?

Cena projektu zależy głównie od zakresu jego opracowania i wielkości działki. Przeciętny plan kosztuje kilka-kilkanaście złotych za metr kwadratowy powierzchni działki. Zazwyczaj cena projektu zagospodarowania działki o powierzchni 2000 m2 to koszt 2500-5000 tys. złotych. W sytuacji, gdy opracowanie jest bardzo szczegółowe, koszt może sięgnąć nawet 10 000 złotych. Jeśli jednak marzy Ci się piękna aranżacja wokół domu, a nie wiesz jak zaprojektować ogród, warto skorzystać z usług profesjonalistów.

Piękno i praktyka to atuty wiaty samochodowej

Wiele osób zastanawia się, czy zdecydować się na garaż, czy na wiatę. Istnieje kilka powodów, które przemawiają za tą drugą opcją. Wiata garażowa jest tańsza niż tradycyjny murowany garaż i można postawić ją bez pozwolenia na budowę. Poznaj wszystkie zalety wiaty samochodowej.

Drewniana wiata samochodowa

Największą zaletą drewnianych wiat samochodowych jest ich cena. Ich koszt zaczyna się już od 1700 złotych i jest zależny od drewna, z którego będą wykonane. Ważne też jest, jaki chcemy rodzaj wiaty (jednostanowiskowe, wielostanowiskowe) oraz czy zamierzamy zamontować ją przy ścianie budynku jednorodzinnego. Do budowy wiaty samochodowej używa się lite drewno sosnowe lub świerkowe. Oprócz samej konstrukcji możemy też wybrać, z czego będzie zrobiony dach np. blacha trapezowa, dachówka ceramiczna, papa termozgrzewalna, dachówka cementowa, blachodachówka i wiele innych. Taka wiata  jest odpowiednio zaimpregnowana, dzięki czemu będzie odporna na czynniki atmosferyczne.

Metalowa wiata samochodowa

Podobnie jak w przypadku drewna, metalową wiatę samochodową możemy zaadaptować do prawie każdej zabudowy. Takie rozwiązanie jest bardziej nowoczesne i wyróżnia się wysoką wytrzymałością. W przypadku wiat stalowych możemy sami taką konstrukcję zaspawać, a następnie zabezpieczyć antykorozyjnie. Można również kupić gotowe zestawy modułowych elementów, które połączymy ze sobą, tworząc wiatę garażową. W ten sposób zaoszczędzimy dużo czasu i zyskamy znacznie wyższą jakość wykonania elementów. Najtańszą wiatę samochodową można kupić już za 5 tysięcy złotych i na pewno będzie to wyższy koszt od takiej samej wiaty drewnianej. Jeśli chcielibyśmy postawić na lepsze rozwiązanie ze stali, które jest wygodne, funkcjonalne, odporne i trwałe, zapłacilibyśmy ponad 10 tysięcy złotych.

Wady i zalety wiat samochodowych

Jeśli zastanawiasz się nad budową wiaty samochodowej zamiast garażu, warto sprawdzić wszystkie wady i zalety tego rozwiązania. Można wymienić kilka takich zalet:

  • ochrona przed zjawiskami pogodowymi – chroni przed śniegiem, deszczem, słońcem,
  • brak urzędowych formalności – na budowę małej wiaty garażowej poniżej 50 metrów nie trzeba mieć pozwolenia,
  • niski koszt – budowa/kupno wiaty kosztuje taniej, niż tradycyjny garaż,
  • wysoka funkcjonalność w przypadku powstawania wiaty z pomieszczeniem gospodarczym – u niektórych producentów może zamawiać konstrukcje z pomieszczeniem gospodarczym, w którym będziemy mogli trzymać opał, narzędzia ogrodowe, opony, narzędzia motoryzacyjne, grilla itp.,
  • idealne miejsce do parkowania na małych, wąskich działkach – w odróżnieniu od garażu wolnostojącego, wiata samochodowa nie wymaga od nas dużej ilości wolnego miejsca,
  • latem sprawdzi się jako część ogrodu, gdyż podczas brzydkiej pogody, można pod nią grillować,
  • prosty i szybki proces budowy.

Wśród wad możemy wyróżnić:

  • brak ochrony przed niskimi temperaturami – konstrukcja nie może mieć pełnych ścian, więc wiata nie chroni przed zamarznięciem,
  • na każde 500 metrów działki może stać jedna wiata garażowa,
  • w niektórych wypadkach potrzebne pozwolenie na budowę – wiata samochodowa powyżej 50 metrów musi mieć pozwolenie na budowę.

Panele podłogowe – poradnik w ich układaniu. Ułóż panele samemu!

Wymiana paneli podłogowych zalicza się do prostych prac remontowych. Możesz ułożyć je samemu w kilka godzin bez pomocy specjalisty. Montaż paneli usprawnia system mocowania na tzw. klik, więc nie wymaga to wcześniejszego doświadczenia. Jednak, żeby zabrać się do pracy, potrzebujesz poznać kilka podstawowych zasad, aby efekt Twoich starań posłużył Ci kilkanaście lat. Dowiedz się, jak układać panele podłogowe.

Przygotowanie podłoża

Montaż paneli podłogowych musisz zacząć od odpowiedniego przygotowania podłoża. Powinno być ono czyste, suche oraz równe. Panele ułożone na nierównym podłożu mogą się przesuwać, otwierać lub pękać w miejscach łączenia. Następnie rozkładamy folię paroizolacyjną na całą powierzchnię podłogi. Przy ścianach folia powinna wystawać na wysokość 10 cm ściany. Kolejne pasy rozkładamy na 20 cm zakładkę i miejsca styku przyklejamy taśmą klejącą. Kiedy już to zrobimy, możemy zacząć układać izolację akustyczną. Bezpośrednio na folię paroizolacyjną rozłóż warstwę pianki, płytę korkową lub płytę XPS. Jeśli decydujemy się na panele z laminatu, które posiadają warstwę izolacyjną, to nie układamy pod nimi materiału wyciszającego. 

Układanie pierwszego rzędu paneli

Jak układać panele względem okna? Powinno się je kłaść równolegle do kąta padania światła. Układanie paneli rozpoczynamy od lewego rogu końca pomieszczenia. Najpierw usuń pióro lub wpust, który chcesz użyć na pierwszy rząd. Następnie ułóż panele przy ścianie obciętą krawędzią i połącz stronami czołowymi. Przy ścianach należy zachować odstęp od 10 do 15 mm, ze względu na to, że ten materiał wykończeniowy pracuje, czyli rozszerza się i kurczy pod wpływem temperatur. W celu zachowania odstępu użyj klinów dystansowych lub rozpórek i dociągnij panele leżące przy ścianie. Na końcu rzędu ostatni element trzeba zazwyczaj dociąć. Możesz to zrobić przy użyciu wyrzynarki lub piły tarczowej. Pamiętaj, by dobrze odmierzyć ostatni panel, który docinasz – tak, aby nie był on krótszy niż 40 cm. 

Montaż kolejnych rzędów

Czas dowiedzieć się, jak układać panele w kolejnych rzędach. Rozpocznij od elementu, który pozostał po panelu dociętym z poprzedniego rzędu. Do krótkiego boku dołącz kolejne panele, aż utworzy się odpowiednio długi pas. Taki rząd dopasuj do już ułożonej linii i zepnij ze sobą. Możliwy jest także montaż scalania pojedynczo, wówczas kładziemy panel w wybranym miejscu i robimy zatrzask, dobijając go gumowym młotkiem przy pomocy drewnianego klocka. Ostatni rząd paneli zazwyczaj wymaga docięcia wzdłuż dłuższej krawędzi. W tym celu musisz koniecznie zmierzyć szerokość, uwzględniając szczelinę dylatacyjną i dociąć poszczególne elementy.  

Montaż listew przypodłogowych – prace wykończeniowe

W pierwszej kolejności odcinamy wystającą folię paroizolacyjną za pomocą nożyka do tapet, a szczeliny maskujemy listwami przypodłogowymi. Listwy przykręca się do podłoża za pomocą kołków rozporowych, aby się nie ruszały. Można również przykleić je w przypadku nierównych ścian. W ten sposób wyeliminujemy szczeliny na nierównościach i zapewnimy trwałe przyleganie do powierzchni ściany. 

Odmień swój dom dzięki elewacji drewnianej

Chcesz by twój dom wyglądał ładnie i schludnie? Nie wiesz co zrobić, by poprawić jego wygląd? Odmień swój dom za pomocą drewnianej elewacji. Możesz pokryć drewnem całe ściany lub tylko fragmenty budynku. Podpowiadamy, jakie drewno wybrać, byś mógł cieszyć się nim przez długie lata.

Jakie gatunki drewna na elewację

Na rynku mamy dość duży wybór różnych, dobrych gatunków drewna na elewację. Możemy zatem wybrać, czy chcemy postawić na drewno krajowe, czy też może egzotyczne. Oto kilka gatunków drewna, które idealnie sprawdzą się w roli elewacji domu:

  • cedr czerwony – występuję w kolorze od beżowego do ciemnobrązowego. Jest bardzo odporny na warunki atmosferyczne, posiada właściwości termoizolacyjne oraz estetycznie wygląda. 
  • świerk skandynawski – pochodzi ze Skandynawii i w porównaniu do polskiego gatunku, drewno to ma nieco ładniejszą fakturę, mniejszą ilość sęków oraz niewielkie przyrosty roczne, co ma istotny wpływ na wytrzymałość drewna. Występuje w jasnym kolorze z lekko żółtawym zabarwieniem. 
  • modrzew syberyjski – bardzo trwałe drewno o małych przyrostach rocznych. Jest w brunatno-czerwono-miodowym kolorze, a z czasem pokrywa się patyną.
  • meranti – gatunek ten jest często wykorzystywany w branży malarskiej oraz budownictwie. Elewacja z meranti doskonale komponują się ze stolarką okienna wykonaną z tego samego gatunku drewna. Jest to stosunkowo miękkie drewno, lecz o dobrej stabilności. Występuję najczęściej w kolorze oliwkowo-żółtym oraz czerwono-bordowym.
  • tatajuba – to bardzo stabilny gatunek drewna i jest odporny na warunki atmosferyczne. Występuję w kolorze żółto-brązowym, a pod wpływem warunków atmosferycznych ciemnieje do koloru ciemnobrązowego.
  • okoume – posiada podobne właściwości jak drewno meranti. Cechuje się niską przenikalnością ciepła, co daje dobrą izolację termiczną.  Kolor waha się w odcieniach jasnoróżowego i brązowego.

Drewniana elewacja na długie lata

Bardzo ważną kluczową kwestią jest jakość zabezpieczenia drewnianej elewacji. Istnieje kilka sposobów na zabezpieczenie drewna przed wilgocią, owadami oraz opóźniające starzenie się desek. A są nimi:

  • impregnacja – utrudnia przedostawanie się wody w głąb drewna, hamując rozwój grzybów, pleśni i owadów oraz chroni przed ogniem. Impregnację trzeba powtarzać po około 5 latach.
  • lakierobejca – dobrze chroni przed wodą i promieniami UV. Zapobiega przed występowaniem sinizny drewna oraz chroni przed pleśnią. Niektóre z nich chronią także przed owadami. Lakierobejce mogą być błyszczące, półmatowe i matowe. Dobre lakierobejce nie kapią i nie tworzą zacieków podczas malowania. 
  • bejca – wnika w głąb drewna, nie tworząc na jego powierzchni powłoki. Do wielu bejc dodawane są środki przed rozwojem pleśni, większość z nich ma także składniki zapobiegające działaniu promieni UV. 

MdM (mieszkanie dla młodych) – poradnik jak spełniać warunki programu

Młodzi ludzie pragnący kupić mieszkanie, mogą liczyć na dofinansowanie wkładu własnego ze strony państwa. Wszystko to jest w ramach programu “Mieszkanie dla Młodych”. Dowiedz się, kto może skorzystać i jakie musi spełniać warunki MdM. W tym artykule znajdziesz najważniejsze informacje dotyczące programu Mieszkanie dla Młodych.

Kto może skorzystać z programu MdM?

Ze wsparcia w ramach programu Mieszkanie dla młodych mogą skorzystać osoby samotne oraz małżeństwa do 35 roku życia. W przypadku małżeństw brany pod uwagę jest wiek młodszego małżonka. Podstawowym warunkiem MdM jest, że nie możemy być właścicielami innego mieszkania lub domu. Jednak inne warunki określają osoby z minimum trójką dzieci, które są małoletnie, otrzymują rentę, zasiłek pielęgnacyjny lub nie ukończyły jeszcze 25 lat i uczęszczają do szkoły. W takim przypadku nie bierze się pod uwagę wieku oraz warunek nieposiadania innego mieszkania. Jeśli myślisz nad przystąpieniem do programu, to musisz wiedzieć, że zaciągnięty przez ciebie kredyt musi wynosić przynajmniej 50% ceny mieszkania, a spłata długu wobec banku nie może przekroczyć 15 lat. 

Jakie mieszkanie możesz kupić w ramach programu Mieszkanie dla Młodych?

W ramach programu MdM można zakupić mieszkanie lub spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu. W tym przypadku mieszkaniem jest zarówno lokal mieszkalny, jak i dom jednorodzinny. Ważną rzeczą jest limit powierzchni użytkowej. Wielkość lokalu mieszkalnego nie może przekroczyć 75 m kw. oraz 100 m kw. w przypadku domów jednorodzinnych. W tym też przypadku rodziny wielodzietne mogą liczyć na pewne ulgi. Jeśli rodzina posiada trójkę małoletnich dzieci, może pozwolić sobie na mieszkanie o powierzchni 85 m kw. lub domu o łącznej powierzchni 110 m kw. 

Jaka jest wysokość dofinansowania?

Podstawowa wysokość dofinansowania wynosi:

  •  10% wartości odtworzeniowej w przypadku singli lub małżeństw bez dzieci,
  • 15% wartości odtworzeniowej, jeśli posiada się jedno dziecko (własne lub przysposobione),
  •  20% gdy wychowuje się dwoje dzieci,
  • 30% w przypadku trójki dzieci,
  • uzyskać można dodatkowe 5%, gdy w ciągu 5 lat od zakupu mieszkania, zostanie urodzone lub przysposobione trzecie lub kolejne dziecko.

Wysokość dofinansowania jest liczona do 50 m2 powierzchni użytkowej mieszkania lub domu jednorodzinnego. Jeśli ktoś zdecyduje się na zakup większego mieszkania np. o powierzchni 55 m2, to dofinansowanie otrzyma do 50m2, a do pozostałych 5m2 już nie. Osoby, które wychowują co najmniej trójkę dzieci, mogą dostać dofinansowanie do 65 m2 powierzchni użytkowej mieszkania lub domu.

Co musisz zrobić?

Kiedy spełnimy wszystkie MdM warunki, możemy zacząć wybierać mieszkanie lub dom, który będziemy chcieli zakupić oraz bank, w którym zaciągniemy kredyt hipoteczny. Następnie umawiamy się na spotkanie w banku i tam omawiamy szczegóły związane z kredytem i dofinansowaniem oraz otrzymamy wniosek o dofinansowanie. Bank poinformuje nas o dokumentach, które trzeba będzie dostarczyć. Składamy wniosek o dofinansowanie razem z wnioskiem o kredyt w banku, w którym chcemy wziąć kredyt. Wnioski o dofinansowanie można składać jednocześnie w kilku bankach i wybrać najlepsze warunki spłaty kredytu.

Łazienka mała jak urządzić – aranżacja małej łazienki

Masz małą łazienkę i nie wiesz jak ją urządzić? Już teraz przy małym wkładzie finansowym możesz stworzyć ciekawą aranżację, z funkcjonalnie rozmieszczonymi sprzętami. Zobacz, co zrobić, by twoja łazienka wyglądała ładnie i wydawała się większa.        

Umywalka w małej łazience

Umywalka do małej łazienki jest koniecznością. Może być to model narożny albo asymetryczny. Ulokowane w rogu nie zajmą dużo miejsca, a my będziemy mogli swobodnie umyć ręce. Standardowe takie modele mają po 45 cm szerokości i są odpowiednio głębokie, przez co woda nie rozchlapuję się na boki. Jeśli mamy troszkę więcej miejsca, to możemy zamontować umywalkę wiszącą lub umywalkę meblową z szafką, dzięki czemu zyskamy dodatkowe półki na ręczniki lub kosmetyki. 

Podwieszana miska WC

Wybierając toaletę wiszącą, odsłonimy maksymalnie podłogę, przez co optycznie powiększy się mała łazienka. Można kupić specjalne stelaże do mniejszych mieszkań. Mała łazienka będzie funkcjonalna, kiedy zachowamy 30 cm od prostopadłej ściany, a także zapewnimy około 100 cm  x 70 cm wolnej przestrzeni przed WC.

Mała łazienka z prysznicem

Mała łazienka od razu kojarzy nam się z prysznicem. Jeśli we wnętrzu posiadamy wnękę, będzie to idealne miejsce na prysznic. Wystarczy kabina prostokątna lub same drzwi prysznicowe. W długiej i wąskiej łazience idealnie będzie pasować kabina narożna lub kabina asymetryczna. Najlepiej wyposażone w drzwi przesuwne lub harmonijkowe, by podczas otwierania i zamykania nie zabierać dodatkowej przestrzeni. 

Łazienka mała z wanną?

Pewnie zastanawiasz się jak zmieścić wannę w małej łazience? Aranżacje tego typu pomieszczeń nie wykluczają takiego rozwiązania. Wanny prostokątne wyróżniają się ogromną wymiarową różnorodnością. Najmniejsze modele mają 80 cm szerokości i 100 cm długości. Jeśli wanna i tak okaże się zbyt duża, to możemy zakupić model asymetryczny, narożny lub wannę 2w1, która spełnia funkcję misy i prysznica.

Mała łazienka – aranżacje

Projekt łazienki małej to zazwyczaj królestwo bieli i jasnych kolorów. W takich wnętrzach ciężko zobaczyć ciemne, mocne i nasycone kolory. Nie opłaca się szukać różnych wzorów czy odważnych kolorów, ponieważ spowodowałyby one wrażenie przytłoczenia, a samo pomieszanie wizualnie wyglądałoby na znacznie mniejsze, niż w rzeczywistości. W małej łazience możemy zastosować płytki wielkoformatowe, jak i drobne mozaiki. Duże tafle utrzymane w jasnej barwie stworzą jednolitą wspólną płaszczyznę. W przypadku mozaiki musimy pamiętać, by odpowiednio dobrać fugę. Oprócz kolorów i rozmiarów sam montaż płytek też ma znaczenie. Wystarczy ułożyć na ścianie pionowe pasy, aby wydłużyć optycznie łazienkę. Za to pionowy układ sprawi, że pomieszczenie będzie wydawać się szersze. Jednak zadziała to tylko wtedy, gdy mamy wysokie wnętrze. Ostatnim sposobem mogą być płytki z połyskiem. Błyszczące kafelki odbijają światło, a kiedy dodamy do wystroju duże lustro, możemy liczyć na optyczne powiększenie łazienki.

Kotwy chemiczne – dlaczego są tak ważne w budownictwie?

Kotwy chemiczne to akcesorium, które przyda się przy wielu pracach budowlanych. Stosuje się je do budowy nowych lub do remontu zniszczonych i starych budynków. Często wykorzystywane są do pracy z materiałami takimi jak cegła, pustaki czy beton. Do czego służą kotwy chemiczne i jak się je wykorzystywać w budownictwie?

Co to są kotwy chemiczne?

Kotwy chemiczne nazywane inaczej łącznikami wklejanymi, jest to rodzaj mocowania, który potrafi trwale zespolić bardzo różne materiały. Są podobne do kołków rozporowych, tylko ich działanie przebiega w inny sposób. Kotwy w procesie mocowania nie działają na zasadzie siły rozporu, lecz wykorzystują siłę adhezji, która nie wprowadza naprężeń do podłoża na etapie kotwienia. Kotwienie odbywa się na zasadzie wklejenia, a następnie zastygnięciu żywicy, która bardzo często jest trwalsza i mocniejsza od samego podłoża. Ze wszystkich znanych łączników kotwy chemiczne są najbardziej wytrzymałościowe. Chodzi tutaj zarówno o wytrzymałość na obciążenia pulsacyjne, jak i wielotonowy udźwig obciążeń. Kotwy chemiczne można stosować do betonu, kamienia, cegły pełnej lub w materiałach posiadające puste przestrzenie np. cegła znana dziurawą, pustaki stropowe. Dzięki temu kotwy cieszą się ogromną popularnością wśród osób wykonujących różnego rodzaju prace budowlane.

Zastosowanie

Kotwy chemiczne znajdują szerokie zastosowanie w budownictwie. Możemy wykorzystywać je do:

  • budowy nowego domu,
  • remontu starych domów, w których podłoże bywa bardzo zniszczone,
  • wykonywania zamocowań w mocnych podłożach pełnych np. betonu,
  • wykonywania zamocowań w słabych podłożach pełnych np. beton komórkowy, cegły,
  • zamocowań w podłożu z pustakami,
  • mocowania blisko krawędzi lub blisko innych kotew,
  • stosowania na zewnątrz np. w miejscu montażu barierek na tarasie,
  • naprawy miejsc, z których wyciągnięto kotwy mechaniczne,
  • naprawy błędów wykonanych w budowie,
  • łączenia elementów w podłożach o małej stabilności.

Rodzaje kotew chemicznych

Kotwy do betonu powstają na bazie różnych rodzajów żywic. Dzielimy je na trzy podstawowe grupy:

  • poliestrową – można ją stosować do łączenia elementów o każdym podłożu w temperaturze od -5 do +25 stopni Celsjusza,
  • winylowo-estrowe – cechują się lepszymi parametrami technicznymi, dzięki czemu możemy je stosować przy większych obciążeniach. Są odporne na wilgoć oraz niskie i wysokie temperatury (od -20 do +40 stopni Celsjusza),
  • epoksydowe – można je stosować w przypadku najcięższych obciążeń oraz pod wodą. Nie są jednak przeznaczone do użycia w temperaturach ujemnych. Czas ich wiązania jest dłuższy, nawet kilka godzin.

Ile kosztują kotwy chemiczne?

Kotwa chemiczna do betonu kosztuję około 110 złotych za 0,33 litra lub 160 złotych za 0,5 litra. Średnie zużycie żywicy jest zależne od grubości otworów, głębokości i spoistości materiałów, w którym zostały wykonane. Za produkt analogiczny przeznaczony do betonu nie spękanego, a także cegieł i pustaków zapłacimy około 60 złotych. Przy zakupie nie należy sugerować się wyłącznie ceną. Jeśli zależy nam na żywicy przeznaczonej do dużych obciążeń, koniecznie będzie zainwestowanie nie mniej niż 150 złotych. Kotwy o niższej trwałości, przeznaczone do klimatyzacji lub montażu elewacji, będą kosztować mniej.

Kosiarki Husqvarna, wybieramy najlepsze modele

Trawnik jest wizytówką każdego ogrodu i domu. Aby trawa była piękna i gęsta, trzeba dbać o jej pielęgnację, dlatego warto wyposażyć się w dobrą kosiarkę. Dowiedz się, jaką kosiarkę wybrać i która jest najlepsza. Spalinowa czy może elektryczna?

Kosiarki spalinowe

Kosiarka spalinowa to najbardziej popularne urządzenia do koszenia trawników. Idealnie sprawdzają się przy małych i dużych terenach. Można ich używać w miejscach trudno dostępnych albo wręcz pozbawionych dostępu do prądu. Powinniśmy zdecydować się na ten model, kiedy mamy do skoszenia większą powierzchnię. 

Kosiarka spalinowa husqvarna LB553Se jest niezawodna dla profesjonalistów, m.in. za sprawą systemu BioClip. Zaprojektowano ją tak, aby zapewnić, jak najlepszą ergonomię pracy operatora i doskonały efekt. Ta kosiarka można być używana nawet w trakcie deszczu. Można w łatwy sposób ustawić wysokość koszenia, a szerokość robocza wynosi 53 cm. 

Kosiarka spalinowa husqvarna LC 153 ta model przeznaczony dla każdego. Wyposażona została w stalową obudowę oraz ekonomiczny miękki uchwyt, który chroni przed odciskami nawet podczas długiego koszenia. Urządzenie posiada mocny silnik, który radzi sobie z wysoką trawą oraz funkcję TrioClip, która umożliwia regulację wysokości koszenia.

Kosiarki elektryczne

Kosiarki elektryczne cieszą się sporą popularnością. A to dzięki temu, że ich praca jest bardzo cicha i dodatkowo nie trzeba martwić się o wydzielanie przez nie spalin, czego nie można powiedzieć o kosiarkach wyposażonych w napęd spalinowy. Te urządzenia sprawdzają się dobrze na różnych skarpach i innych nierównych terenach. Jednak nie każda kosiarka elektryczna będzie dla każdego odpowiednia. Warto przed zakupem przeanalizować dostępne możliwości. 

Kosiarka elektryczna husqvarna LC 141C idealnie nadaję się do mniejszych trawników. Stalowa obudowa zapewnia dużą wytrzymałość urządzenia, gwarantując rewelacyjne efekty koszenia przez wiele lat. 

Traktorki ogrodowe

Praca na traktorku ogrodowym pozwala na pozycję siedzącą oraz przemieszczania się na większych odległościach. Konstrukcja umożliwia łatwe manewrowanie i precyzyjną pracę. Traktorki ogrodowe wyposażone są w możliwość podpięcia różnych akcesoriów i osprzętu, dzięki czemu może służyć przez cały rok.

Traktorek ogrodowy husqvarna TS 346 to wysokiej klasy urządzenie przeznaczone dla profesjonalistów, którzy potrzebują wydajnego urządzenia do bardzo dużych obszarów. Traktor wyposażony jest w dwucylindrowy silnik Briggs&Stratton Endurance Series, nie wymagający użycia ssania przy rozruchu. Posiada szybką przekładnię do łatwiejszego przemieszczania się. Unikalny system Rapid Replace zapewnia bezpieczną, szybką i bez narzędziową wymianę noży tnących.